cosmic love

Ben çok seviyorum bu şarkıyı ve çok sevdiğim şarkıları herkesin bilmesini ortalık malına çevirmesini sevmiyorum. Sonra düşündüm de bu şarkıyı bilen kimse yoktur etrafımda dedim. Harbiden bilen biri varsa ‘gel bi konuşalım’ diyorum ya da ‘gel bi öpücem’. Şarkılar kelimelerden daha fazla şey anlatır bazen. Dinlediğim şarkıları anlamadan beni anlayamazsınız. Aynı şarkıları dinliyor ve aynı şeyleri hissedebiliyorsak işte o zaman aynı dilden konuşuyoruz derim.

Bugün ruh halime uygun şarkı bulamıyorum ve böyle zamanlarda içimi huzursuzluk kaplıyor diye tüm gün gezindim durdum ortalıkta. Sonra durup dururken aklıma bu şarkı geldi. Şu an kendime o kadar şaşırıyorum ki bu şarkıyı dinlemeyeli bırakın ayları yıllar olmuştu. Ne güzel oldu, içimdeki huzursuzluk hissi kayboldu hadi dinleyelim. Hafızama teşekkürler. Öperim seni bilinç altım. 

Tam da kendime sıcacık bir çay yapıp gelmişken yağmurun yağmaya başlaması tanrının bana bir armağanı olmalıydı. Ve bugün üzerime çöken sessizliği, boşvermişliği, ruhumu kaplayan karanlığı sadece bu yağmur yıkayabilirdi. Odamın ışığını kapattım. Çünkü biliyordum karanlık hep huzur verir. Sonra bu şarkıyı açtım. Bu şarkı benim yağmur şarkımdır, ne zaman yağmur yağsa dinlemekten ve söylemekten vazgeçmediğim şarkıdı. Penceremi açtım ve bıraktım yağmurun kokusu içime dolsun. Damlalar benim yerime ağlasın. Gök gürledikçe dışımdaki sessizliğin içimdeki fırtınaya ne kadar ters olduğunu fark ettim. Sadece benim sesini duyabildiğim, sadece beni korkutan bir gök gürlemesi… Penceremin önündeki ceviz ağacına baktım, onunla konuştum, o benimle konuştu. Onun yerinde olmak istedim, keşke bir ceviz ağacı olsaydım dedim. Ya da sokak lambası. Yağmur yağarken bütün duygularımı aynı anda  yaşıyor olabilmem ve hepsini tüm hücrelerimde hissediyor olabilmem ne şaşırtıcıydı. Aynı anda huzur, huzursuzluk, beni aşıp göğe değen hüznümün yanında midemde kelebekler yaratan mutluluk. Sonra ne çok düşünüyorum dedim kendime, içimdeki denizi susturmam gerektiğini biliyordum. Ve sustum yere düşen damlaların hepsini ayrı ayrı incelemeye başladım, ceviz ağacına düşen damlaların onun yapraklarında yarattığı küçük dokunuşları, rüzgarın tenimde yarattığı hissi… Sonra izin verdim. Bıraktım yağmur ruhumu yıkasın. Beni endişelerimden, kaygılarımdan, hüzünlerimden arındırsın. Sonra şarkıya eşlik ettim ‘yaaaağğğ yaaağmur yaaağ…’